Blogs

Bedtijd!

Tue, 06 Jan 2026 13:59:05 GMT

Bedtijd een crime of....

Blog Bedtijd

Het is bedtijd!

Jij bent moe, zij zijn moe, lekker naar bed!

Dat had je gedacht….

Je hebt waarschrijnlijk een (heel) ritueel voor het slapengaan van je kind. Omkleden/ wassen, tanden poetsen handen wassen, boekje lezen liedje zingen en… licht uit!

Mama…… ik heb een vraag.

Mama weet je ……

En dan komt er een heel verhaal. Misschien is jouw eerste reactie: zucht.

Toen al mijn kinderen nog jonger waren was ik vaak veel te moe om al deze vragen en verhalen serieus te nemen en kapte ik het zo snel mogelijk af. Of ze dan sneller sliepen? Ehm… nee. Elke avond was het drama.

Totdat… Nee ik heb geen oplossing uit een doosje. Het was en is soms een ware zoektocht. Naast alles wat wij geprobeerd hebben is er wel 1 ding waarvan ik overtuigd ben.

Het willen praten in de avond is geen vorm van manipulatie, tijdlengen of vervelend doen van jouw kind. Het zoekt, op de meest veilige plek die je kind kent, ruimte.

Ruimte om zijn hoofd leeg te maken, daar heeft hij jou voor nodig. Ruimte om vragen te stellen, waar hij de hele dag al mee liep maar geen tijd voor had, of hij zag dat jij er geen tijd voor had. Ruimte van jou, ruimte voor jouw echte volledige aanwezigheid in dat moment.

Het hoeft niet een heel langdurig gesprek te worden (al ligt dat wel op de loer!).

Jouw kind wil graag gezien en gehoord worden, overdag en voor het slapen gaan, om s’ avonds zo ook gerust in slaap te vallen. Probeer er echt te zijn met je aandacht en tijd.

Misschien moet de bedtijd dan wel vervroegd worden met een kwartiertje, of duurt je ritueel gewoon iets langer. Het is het waard.

Er komt een tijd dat je graag wilt dat je kind met je praat, leer je kind nu, dat jij echt beschikbaar bent.

Lopen jullie avondrituelen wel heel erg uit de hand?

Tips:

- Ga aan het einde van de dag of voor het slapen nog even een klein ommetje maken en laat je kind praten, zo is het eerste al geventileerd.

- Doe voor bedtijd een ‘spelletje’: het leukste van deze dag was, dit maakt me blij, dit verdrietig etc. Je kan dit ook in teken variant doen.

- Spreek een tijd af om te kletsen bij bedtijd

- Spreek een aantal vragen af, of bij jonge kinderen: geef je kind 3 blokjes en bij elke vraag pak je een blokje weg. Zo is het visueel voor je kind hoeveel 3 vragen werkelijk is.

- Alvast kletsen tijdens bad of douche tijd (vouw ondertussen wat was op).

- Er zijn ook verschillende dagboekjes beschikbaar om de dag te evalueren.

- Op mijn website onder het tabblad gratis vind je zo’n format ook, printen x 31 en klaar voor een maand ��

Veel succes!

En alvast slaap lekker!

Dragen

Thu, 11 Dec 2025 13:30:01 GMT

Niet klagen maar dragen?

Blog dragen

Ik weet niet hoelang ik dit nog kan dragen.

De hulpvraag kwam eigenlijk voort uit gedrag van haar kind maar gedurende het gesprek werd het steeds meer duidelijk: ik heb ook iets nodig. Ik heb alles gegeven, wanneer mag ik even ´leunen´?

Allereerst ‘kijk’ ik altijd naar de moeder. Als een moeder in het gezin het niet meer kan dragen is een traject starten dan wijs? Naar mijn mening: nee, tenzij het echt niet anders kan.

Anders zou ik altijd eerst de moeder gunnen wat nodig is;

- Tijd om tot rust te komen (als dat lukt)

- Tijd om er even over na te denken, voelen aan je lijf wat goed is

- Tijd om te accepteren dat er al veel is gebeurd (schoolwissels, onderzoeken, verdrietige gesprekken, de heftige emoties van je kind enz).

We kunnen er van alles van vinden en over zeggen maar voor sommige moeders is het opvoeden en veilig op laten groeien van hun kind ook intens en ontzettend pittig. Het vraagt alles van je.

Je energie, je vrije tijd je rust, je slaap soms zelfs. Je maakt je zorgen, je bedenkt hoe het verder moet, je zegt sociale afspraken misschien af omdat je niet weet hoe je kind zich zal gedragen. En zo isoleer je jezelf steeds meer.

Dan is er allereerst nodig om uit te rusten en op te ruimen. Bijvoorbeeld door een opstelling; werken aan inzicht, acceptatie en soms ook rouw in de diepste zin van het woord: verlies van een verlangen/ droom.

Pas dan, ja echt dan alleen, kan je verder vanuit rust.

In mijn Praktijk bied ik opstellingen trajecten aan van 3 sessies met een gratis intake gesprek. Terug naar rust en acceptatie en daarvanuit weer verder groeien. Persoonlijk of met je kind.

Psst: In Januari 2026 met 40.- korting!

December acceptatie

Mon, 01 Dec 2025 13:45:29 GMT

December van onrust naar acceptatie

Decembermaand: Gezellige acceptatie.

We zaten aan tafel en deze moeder keek er als een berg tegenop: de Decembermaand.

Niet omdat ze er een hekel aan had, integendeel: Ze hield van de sfeer, de lichtjes en de familiebezoeken maar sinds de kinderen ouder zijn mist alles zijn “sparkle”, zucht ze.

Mijn kinderen zijn gewoon anders, gaat ze verder. Ze willen andere dingen, zeuren over het eten of de plek waar ze moeten zitten. Ze hebben last van het lawaai en de onduidelijkheid wat we wanneer nu gaan doen. Of het nu Sinterklaas, kerst of oud en nieuw is, elke feestdag is gedoe.

Van tevoren maak ik me al vreselijk zorgen hierover en probeer ik alles van tevoren op te lossen. Mijn hoofd maakt dus overuren en uiteindelijk loop ik met een berg stress rond, dat mijn kinderen ook weer aanvoelen natuurlijk. Hoe doorbreek ik dit?

Ik wil graag weer ‘normaal’ genieten van kerst, zonder al dit gedoe.

Er volgde een mooi gesprek over acceptatie, kaders en behoeften. Na dit gesprek voelde deze moeder zich rustiger richting December.

Misschien herken je jezelf in dit verhaal, ik mezelf (deels) wel.

Acceptatie is hierin voor mij als moeder heel belangrijk geweest en vanuit die acceptatie kwam ander gedrag voort. Door mijn gedrag en keuzes veranderde het gedrag van mijn kinderen en ontstond er meer duidelijkheid en rust.

Precies dat waar zo’n kerstvakantie voor bedoelt is. Ik zie dit ook bij de kinderen en ouders die ik mag begeleiden. Ergens onderweg ontstaat ruis/ gedoe wat elkaar alleen maar versterkt. Door met elkaar in gesprek te blijven en echt te luisteren naar je kind kom je weer naast elkaar op de route te staan.

Duidelijkheid schep jij als ouder, om je daarbij te helpen heb ik het Werkboek Winterwijs gemaakt.

Met rust en duidelijkheid de kerstvakantie door.

Belangstelling? Klik op de knop!

Cadeautje voor jou!

Elke maand geef ik 2 Groeigesprekken weg t.w.v. 37,-.

Online of telefonisch 30 minuten voor al jouw vragen of zorgen, Gratis!

Wil jij deze maand kans maken?

Meld je dan aan!

Rouwen en verliezen

Thu, 26 Jun 2025 14:41:10 GMT

Rouwen en verliezen bij hoogbegaafdheid

Rouwen en verliezen kan je in verschillende vormen ervaren. Onze eerste associatie met rouw is vaak het verlies van een dierbare.

Over dergelijk verlies moet zeker gerouwd worden, dit wordt vaak als intens en heftig ervaren.

Wij mensen kunnen ook rouwen over andere verliezen. Hier is veel minder aandacht voor. In mijn praktijk ben ik het afgelopen jaar al verschillende verliezen tegengekomen.

Hoogbegaafde kinderen lijden ook verschillende verliezen, net als hoogbegaafde volwassenen dat zo kunnen ervaren. Ik som er een aantal op:

Verlies van:

- wie je dacht te zijn

- vriendschappen

- je klas of school door wisseling of versnelling i.v.m. passend onderwijs

- onbevangenheid, ze maken zich zorgen om veel grotere problemen dan leeftijdsgenoten

- begrip van je familie en daarmee soms ook liefde

- gevoel van erbij horen, hetzelfde zijn

-..............................................................

misschien weet jij er zelf nog een.

Kinderen krijgen vaak last van deze verliezen. Ze weten niet hoe ze ermee om moeten gaan. 'Het is toch gek als ik daarom huil'? zegt een meisje. 'Als ik dit vertel in de klas, lacht iedereen me keihard uit'. De omgeving kan niet altijd begrip opbrengen voor de gevoelens die gepaard gaan met deze verliezen, zo erg is het toch niet?

Ik merk en zie dat kinderen behoefte hebben om over deze dingen te spreken, te huilen en soms te knutselen. Ze mogen het meedragen, we verweven het in hun bestaan als een mooie herinnering. Soms is dat groot, soms is dat klein, het mag er allebei zijn.

Als ik zie dat een kind moet slikken of tranen wil terugdringen, laat ik bewust een kind even stil worden, even voelen en de tranen mogen er zijn. Het is juist goed, en ruimt wat van je opgekropte gevoelens op.

Zit je kind niet lekker in zijn vel, kan je er de vinger niet op leggen wat er speelt? Mogelijk is er een vorm van verlies geleden, waar wat zorg en liefde naar uit mag gaan.

Voel je zelf verdriet en pijn om wat je hebt verloren? J bent altijd welkom om met me te sparren over jouw verliezen.

Vertrouwen beschaamd?

Tue, 10 Jun 2025 14:24:18 GMT

Vertrouwen beschaamd, wat overdreven!

Wanneer je vertrouwen beschaamd wordt voelt dat zeker niet fijn. Soms kan er iets in je leven gebeuren waarin het voelt alsof jouw vertrouwen wordt beschaamd. Terwijl de ander denkt: zo erg was het toch niet?

Zoals die kleuter uit mijn klas, die af had gesproken met zijn vriend om te spelen maar het vriendje na schooltijd toch met een ander wilde spelen. Huilend stampte hij naar zijn moeder bij het hek: Mijn vertrouwen is beschaamd! (hallo grote woordenschat!). De moeder wreef troostend over de rug van haar kind en suste het wat. Een andere ouder hoorde ik zeggen: wat een overdreven reactie, wat een drama om niks.

De (intense) gevoeligheid van begaafde kinderen speelt in deze situatie een grote rol en als je even rustig nadenkt komt er vast ook een vergelijkbare situatie van jezelf of je kind in gedachten. Hier adequaat op reageren is van groot belang! Als we meegaan in wat overdreven en: maak er toch geen drama van! Maken we het gevoel van dit kind alleen maar erger en niet beter. We geven ons kind het gevoel dat het gevoel er niet mag zijn. Dat het te groot is, niet passend of toch… overdreven.

Met als gevolg? Nog meer aanpassing, inhouden, minder uiten en meer opkroppen.

Met als gevolg? Meer woede, meer isoleren, meer verdriet en ongeluk.

Hoe vaak reageren we nog zoals het misschien van het gros van de mensen verwacht wordt, hoe het van onze omgeving verwacht wordt? Durven we als ouder uit te stappen, ons kind te zien en te voelen? Het spannend het is eng maar zeker niet overdreven!

Maar wat als ze me uitlachen?

Tue, 06 May 2025 13:52:50 GMT

Na veel mooie stappen ging ze op pad met 'huiswerk'.

In de vakantie zou ze olifant oefeningen gaan doen. Olifantoefeningen zijn oefeningen die ongemak oproepen, leuke oefeningen die je thuis of buiten kunt doen waarbij je het geleerde in de praktijk gaat brengen.

1 Oefening was: doe een dansje midden op straat.

Spannend! Want.......

En daar kwamen al haar 'uilen'(gedachten):

- Wat als ik een bekende tegenkom?

- Wat als iemand het ziet?

- Wat als iemand het dan doorverteld?

- Wat als iemand me UITLACHT?

Uitlachen is een thema bij deze jonge meid, het heeft haar verdrietig gemaakt, onzeker en het heeft ervoor gezorgd dat ze een lange tijd niet of nauwelijks sprak in het openbaar.

Deze opdracht raakte dus een trigger bij haar en alle uilen kwamen los: Wat als........ Wat als, Wat als.....

Gelukkig kon het geleerde haar helpen en dus ademde ze een paar keer diep in, ging stevig staan, suste haar uil en...

Ze deed het, ze danste op straat, echt een heel dansje en ze genoot ervan!

Ze voelde zich trots en opgelucht, dat ook.

Vandaag aan tafel verteld ze over de oefening en ik zie haar glimmen als ze dit verteld.

Deze positieve ervaring maakt haar 'wat als' een stukje kleiner. Ze kan de volgende keer haar 'uilen' sussen: Het komt wel goed met mij, de vorige keer....

Wat als ze me uitlachen?

Een situatie, een moment, het kan een groot gedoe worden voor een kind, het tekent ze en blokkeert ze soms. Langzamerhand kan dit meisje de wat als-en die haar belemmeren, sussen. Ze breekt erdoor heen, dat voelt goed, dat geeft vrijheid.

Vrijheid om te doen wat je hart echt wil.

Vrijheid om te zijn wie jij bent.

Wat als..... ik val?

Maar....

Wat als je vliegt?

Oh moederhart

Thu, 10 Apr 2025 13:01:03 GMT

Oh moederhart, hoe de reis met onze kinderen ons kan raken.

Oh Moederhart!

Oh mijn moederhart

wat gaat het soms tekeer

Als ik me zorgen maak

of als haar woorden tegen mij aanknallen, raak!

Oh mijn moederhart

Als ik je moed zie verzamelen om te gaan

Naar een plek die je soms liever wil overslaan

Als je zoekt naar de rede de reden van dit bestaan

Oh mijn moederhart

Als je tranen weer vloeien

ik je tegelijk zie groeien

Maar jij met de riemen die je hebt moet roeien

Oh mijn moederhart

Als ik je dan weer eens hoor lachen of grinniken om een grap

Dan weet ik niet hoe rap

ik die momenten gulzig indrink tot ik knap

Oh mijn moederhart

Als je ogen weer eens glinsteren na een ontdekking

Als je verteld hoe vrij je hart voelt in een paardenring

Als hoop weer in mijn hart zing

Oh mijn moederhart

Gedoe

Thu, 12 Sep 2024 08:35:38 GMT

Klein gedoe, groot gedoe.

We kennen het allemaal wel, het loopt niet lekker in je gezin, of tussen jou en je kind. Of je kind zit niet lekker in zijn vel en iedereen merkt dat en heeft er last van. Inclusief jij of jullie als ouders.

Iedereen in het leven komt vroeg of lat gedoe tegen. Het leven is niet een groot feest er komen soms hobbels op ons levenspad. Die hobbels kunnen groot of klein zijn maar ze zijn er. Je gaat niet voor elke hobbel hulp zoeken. Kinderen kunnen leren van moeilijke situaties, ze groeien er soms juist door. Ongemerkt zijn er ook kinderen bij wie deze hobbels toch de eerst deukjes en krasjes veroorzaken. Wanneer ze verder op hun levenspad wandelen zullen ze meer klein en/of grote hobbels ervaren en soms komt er een punt dat je als ouder moet zeggen. Dit gedoe zorgt voor zoveel onrust, onvrede, dit vraagt zoveel van jou, van ons, we zoeken hulp.

Act4kids is in te zetten bij haast ieder soort gedoe. Groot of klein, langdurig of kortdurend. Met Act 4 kids krijg je inzicht in je gedoe, hoe ben je daar eigenlijk gekomen. En hoe heb je jouw gedoe altijd aangepakt, opgelost of weggestopt? Wat heeft je dat gekost of wat leverde dat je op?

Vaak moeten we dan zeggen, ja kortdurend gaf het me rust om het zo op te lossen, maar op de lange termijn.... Het isoleert me, ik heb minder vrienden, ik durf geen baantje te zoeken of contact te maken met leeftijdsgenoten. We kijken dan welke gedachten heb je rondom dit gedoe (dat noemen we je uilen binnen ACT4kids). Ook zoeken we uit maar wat wil je eigenlijk, welke dingen vindt jij belangrijk (hart, waarden). Samen kijken we ook naar de feiten (boom vaardigheden) wat is er feitelijk aan de hand. We zetten nieuwe vaardigheden (kat en olifant) in om flexibeler en gezonder om te gaan met gedoe, lastige situaties.

Dit stuk inzicht, zelfkennis, bewustwording en acceptatie zorg voor een beter welbevinden. Flexibeler omgaan met gedoe, het is er wel maar het beheerst je niet en houd je niet in bedwang om dingen te laten of te doen die eigenlijk niet bij je hart passen.

ZIJNskenmerken

Tue, 03 Sep 2024 10:05:49 GMT

Zijnskenmerken

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

Erkenning

Wed, 21 Aug 2024 19:25:03 GMT

Zien en gezien worden

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

Perfectionisme en faalangst

Wed, 21 Aug 2024 19:14:00 GMT

Perfectionisme, faalangst en overtuigingen

Perfectionisme, faalangst en overtuigingen in een notendop

Deze twee zijn veel voorkomende uitdagingen die bij hoogbegaafde kinderen om de hoek komen kijken. Mijn mening is dat deze altijd hand in hand gaan. Het een komt voort uit het ander of net andersom.

Hoogbegaafde kinderen (niet allemaal!) ervaren vaak dat dingen snel lukken, dat ze een origineel idee hebben, dat ze veel weten en dat mensen dat benoemen en soms ook prijzen. Dat ze zelf ervaren: ik weet dit al, of ik snap het al, brengt ze vaak tot de overtuiging: ik weet al veel. Die overtuiging klopt. Wat er vaak gebeurt is dat deze kinderen denken, ik moet altijd alles weten, dat zijn mensen gewend van mij. Of ik moet altijd snel klaar zijn, dat is juf gewend van mij. De lat wordt hoog geplaatst en in hun eigen beleving moet er ook altijd aan worden voldaan. Komen deze kinderen dan voor een uitdaging, iets nieuws of iets anders dat buiten hun comfortzone is, te staan, dan wordt het heel moeilijk om daar onbevangen aan te beginnen. Juist daar kan ook faalangst om de hoek komen, want hee, ik kan dit (niet) dus ik begin er maar niet aan. Beter om niets te doen dan om het fout te doen.

Vaak zijn deze kinderen verbaal ook zo sterk dat ze nog met een 'goeie smoes' komen ook, waarom het werk niet gedaan is en dat geaccepteerd wordt. Weer een gemist leermoment! En laten ze die al vaker mislopen in het reguliere basisonderwijs.

Wat ook veel voorkomt is dat kinderen het zo goed mogelijk willen doen en dan nooit tevreden zijn over hun werk. Ergens hebben zij ook de overtuiging opgedaan: Het moet zo echt mogelijk. Mijn eigen dochter wilde een periode in de kleuterklas niet tekenen, ze weigerde. Want was haar eigen uitleg: foto's zijn mooier. Toen ze na veel begeleiding en hulp toch weer ging tekenen bleek dat ze het hartstikke goed kon. Maar het was inderdaad niet gelijkwaardig aan een foto.

Een belangrijke bijkomstigheid is dat bij hoogbegaafde kinderen hun overtuigingen zo diep geworteld zijn, dat het heel dicht tegen hun identiteit aanschurkt. Als je gewend bent dat dingen jou snel lukken en nu ineens niet, dan vraag je je misschien af. Wie ben ik dan nog? Ik ben toch dat slimme en snel denkende kind? Deze gedachten/vragen kunnen ons overdreven in de oren klinken maar voor deze kinderen zijn ze zo waar en van levensbelang. Je begrijpt dan ook dat faalangst erg diep kan zitten, het is een oprechte angst om niet meer goed genoeg gevonden te worden, door bijvoorbeeld de leerkracht of hun ouders.

Reden genoeg dus om allereerst hier serieus mee om te gaan en wanneer nodig hier hulp bij te zoeken.

Frustratie bij kinderen

Sat, 01 Jul 2006 12:33:00 GMT

Frustratie bij kinderen in de basisschool leeftijd

Frustratie

Frustratie, we kennen het allemaal wel. Bij kinderen in de basisschool leeftijd komt dit ook vaak voor. Kinderen die zich veilig en vrij voelen laten dit bijvoorbeeld ook op school goed merken. Kinderen die zich minder veilig en gezien voelen op school, houden die frustratie binnen en dat kan oplopen tot een onhoudbare situatie.

Met name gevoelige kinderen kunnen frustratie ervaren over veel verschillende dingen. Het kan zijn dat hun taak te moeilijk of te gemakkelijk is, of ze vinden het tempo in de klas te laag of te hoog. Ook het feit dat klasgenoten niet naar de leerkracht luisteren kan frustratie opleveren. Daarnaast kan het lastig zijn wanneer de leerkracht je keer op keer niet lijkt te begrijpen, en als daarbij het lawaai en de onrust in de klas toeneemt, kan de situatie echt uit de hand lopen.

Kinderen die hun frustratie dus moeilijk uiten komen vaak met deze gevoelens bij u thuis, of op de naschoolse opvang. Het is dan niet zo vreemd wanneer ze daar om het minste of geringste in woede uitbarsten of heel hard gaan huilen.

Frustratie kan kinderen ook 'verlammen'. Ze komen dan weinig vooruit, resultaten zakken, gedrag wordt minder gezond en hun veerkracht neemt af. Het is van belang dat we kinderen dus op tijd en op een gezonde manier leren omgaan met hun gevoelens van frustratie, zodat ze niet als een kaarsje uitgaan, maar juist kunnen groeien en bloeien. Het is essentieel om kinderen te ondersteunen in het ontwikkelen van emotionele veerkracht en het leren omgaan met frustratie, zodat ze zich optimaal kunnen ontplooien.